Macbeth - Hamçer

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibBir hançer mi önümde gördüğüm? Sapı elimden yana çevrik.
Gel, sarsın elim seni. Yoksun elimde: ama görüyorum seni.
Uğursuz görüntü göze var ele yok musun sen?
Kafamdaki bir hançer misin yoksa ateşli beynim mi yarattı seni?
Görüyorum işte yine; tutulacak gibisin, gideceğim yeri gösteriyorsun bana
Ve kullanacağım silahın ta kendisini.
Ya gözlerim öbür duyularımla oynuyor, ya öbür duyularım gözlerimle.
Yine görüyorum işte seni.
Ağzında ve sapında kan var demin yoktu. Yok, hançer falan yok.
Şimdi dünyanın yarısında tabiat ölü gibi:
Perdelere bürülü uykuyu kötü rüyalar sarmış.
Cadılar başlamıştır şimdi büyülerine, soluk yüzlü tanrıçaları Hekate’yi çağırıyorlar.
Ve cinayet iskelet suratlı cinayet, bekçisi ve habercisi kurdun ulumaları;
Hırsız Tarquinius’un sinsi ve uzun adımlarıyla ilerliyor hedefine doğru bir hortlak gibi.
Sen ey sağlam, katı toprak, duyma ayak seslerimi, bilme gittiğim yeri;
Yoksa korkarım, taşların bile keser yolumu, bozarlar işime gelen bu korkunç sessizliği.
Duncan hala sağ, sen lafla asıp kesmedesin, kelimeler ateşine su serper eylemin.
Gidiyorum, bitti bu iş. Haydi diyor çanın seni. Sen işitme Duncan, çünkü bu çan sesiyle ya cennete gideceksin ya cehenneme.
us leo.