Menaechmus - İkizler


MENAECHMUS- (Arkası seyircilere dönük, içeriye, karısına seslenir.) Seni azgın edepsiz, seni kudurmuş seni! Ne söz anlamaz, ne çekilmez şeymişsin sen! Odun kafalı olmasan, görürdün ki kocan böyle şeylerden hoşlanmıyor, sen de bırakırdın. Başıma böyle bir dırıltı daha çıkardın mı, hani boşadığım gündür seni, yollayıveririm babanın evine… Bir sokağa çıkayım dedim mi önüme dikilir, yolumu kesersin. Ne de bitmez tükenmez sorguların varmış senin!…(Ağzını yaya yaya karısını yansılar.) “ Nereye gideceksin?… Ne yapacaksın?… Ne işin varmış?… Gene neler karıştırıyorsun?… Kimmiş göreceğin?… Nedir o götürdüğün?… Ne yaptın şehirde?…” Karı değil, gümrükçü kesildi başıma: ne yapmışsam, ne yapacaksam hepsini birer birer söylemeli, birini unutmaya gelmez. Yumuşak davrandık diye şımarıverdin, buldukça bunadın; ama bundan böyle ne yapacağını bilirim ben. Halayık dedin, aldım, hizmetçi dedin tuttum; yediğin önünde yemediğin ardında; yünse yün, elmassa elmas; kat kat atlaslar diktirdim, bir eksiğin kalmadı… Sen artık kötek diye kaşınıyorsun. Bilmiş ol, başına bir bela gelmesin diyorsan, kocanın işlerine burnunu sokmaktan vazgeçersin. Benim ne yaptığımı, ne yapacağımı ille öğrenecekmişsin ha! Bari emeklerin boşa gitmesin: bugünden tezi yok, şöyle güzel bir yosma bulayım, bir yerde gidip onunla yiyeyim, içeyim de gör sen gününü!

Oyun Adı: İKİZLER
Yazarı: Plautus
Çevirmen: Nurullah Ataç